Menu


Lamy Lame verrast en confronteert met Stoel

Lamy Lame - StoelLamy Lame – Emy Smeekens als je haar paspoort bekijkt – houdt van hip-hop, poëzie en haakwerk. Op haar eerste langspeler Stoel versmelten deze drie disciplines moeiteloos. Drie jaar geleden liet ze al eens van zich horen in de vorm van de ep Kruk, die ze naar eigen zeggen vooral voor de grap opnam. Stoel is zeker geen grap. Het is een oprechte, eclectische, soms keiharde visie op de wereld en het leven.

Juist in het eclecticisme schuilt de aanvankelijke ongrijpbaarheid van de plaat. Pure hip-hop is het niet, kale poetry slam evenmin. Als luisteraar word je voortdurend op het verkeerde been gezet. Opener Schil is een rustig ingesproken gedicht. Zinnen als 'momenten die echt bestaan / maar zoals geplukte blaadjes vergaan' worden slechts begeleid door desolate tonen en klanken. Hoe anders zijn Put en Witte Tafel waar de keiharde beats van producer Frietboer overheersen en Lamy Lame haar teksten vurig door de speakers spuugt. Deze diversiteit zorgt voor een album waarbij je je aandacht haast niet kunt laten verslappen.

Maatschappijkritiek

Tussen alle beats, samples en zanglijnen is Lamy Lame opvallend maatschappijkritisch, op het confronterende af. In slimme zinnen fileert ze onze consumptiemaatschappij. In Supermarkt omschrijft ze het als volgt: 'ik heb niets beters om te weten dan de wetenschappen die in de schappen van de supermarkt staan'. De ik-persoon als slaaf van de producten. Toch is Lamy Lame nergens belerend want 'mijn teksten hebben niets te zeggen / al lijken ze wat uit te leggen'. Ze laat de dingen zien, maar velt nooit een definitief oordeel. Simpelweg omdat ze het zelf ook niet precies weet, iets wat de woordkunstenares siert.

Zelfreflectie

De sleuteltrack van het album is Zelfstandigheid, een samenwerking met Jan Tensen. De lome beat en de sample van Stef Bos' lied Papa laten doorschemeren dat we de gevoelswereld van Lamy Lame betreden. Ze richt zich tot haar vader en neemt hierbij geen blad voor de mond: 'ik gaf je iedere avond een zoen / je bent mijn kampioen / mijn voorbeeld / van hoe het niet moet / sorry'. Ze gunt de luisteraar een meedogenloos kijkje in haar verleden. Een bewuste keuze, vertelde ze onlangs aan West-Point, want ze vindt het interessanter om als muzikant gewoon zichzelf te zijn, met alle mooie en minder mooie kanten. Op Zelfstandigheid pakt dit goed uit want de track komt zowel muzikaal als tekstueel aan als een mokerslag.

Experiment

Tussen alle vurige, recht-in-je-gezicht tracks zijn er op Stoel ook een hoop Spinvisiaanse experimenten te vinden. Neem Schelp, een heerlijk vervreemdend intermezzo van iets langer dan één minuut, waarop Lamy Lame maar weinig woorden nodig heeft om mooie beelden van de zee en het strand op te roepen. De dissonante klanken geven het geheel een fijn surrealistisch tintje. In Trukendoos doet Lamy Lame er nog een schepje bovenop met een razendsnelle rap op een aanzwellende gabberbeat. Afsluiter Amuse lijkt weer hevig geïnspireerd door Spinvis en maakt veel indruk. Een prachtig samplelandschap biedt ruimte voor de misschien wel meest lieflijk gebrachte tekst op de plaat: 'ik schrijf teksten en zet ze op muziek / bewonder mij niet, alsjeblieft / maar luister en geniet van de reflectie in jezelf / dankjewel'. Het is verdomd lastig om dit indrukwekkende totaalkunstwerk zonder bewondering te beluisteren. Een uniek album dat bij elke luisterbeurt weer nèt even anders klinkt en dat bovendien gratis en voor niks te downloaden is via frietboerism.nl/downloads/lamy-lame-stoel.

 

Gerelateerde artikelen x
Nieuws
  • 05-04-2016-00-00
  • Door West-Point

Nieuwe organisatie voor muziektherapie zoekt (materiaal)sponsoren

Soms kan het vreemd lopen. Muzikant en initiatiefnemer Jan Smagge uit Bergen op Zoom verdiept zich al langere tijd in de effecten van muziektherapie op de...