Menu


Tjing Tjing triomfeert in leeg Gebouw-T

TJING TJING verdient een groter publiek in Gebouw-TZondagavond nog een concertje pakken voordat de werkweek begint lijkt in eerste instantie ideaal, maar gezien de leegte van de zaal niet aan het lokale publiek besteed hier. Misschien speelt de prijs van 17 euro een rol of het feit dat Tjing Tjing, ondanks de naam, geen belletje doet rinkelen. Toch zijn Roosbeef en André Manuel twee rasartiesten van Nederlandse bodem en zou dat toch menig muziekliefhebber moeten aantrekken.

André
Eerlijk is eerlijk, André kende ik ook nog niet zo heel goed voor aanvang van dit optreden. Wat als eerste opvalt is het gruwelijke gitaarspel wat hij het publiek voorschotelt, onder zijn leiding spat de energie van het podium. Het samenspel is subliem in deze samenstelling, ondanks dat er gekozen is voor muzikanten die hij van te voren niet kende. Naast de rocksound had André ook een prachtige stem, een prettig Twents accent en een geniale versie van ‘Kraaien’ voor ons in petto.

Album
Op het album ‘Bang Zullen Ze Leven’ staan naast de bijzondere teksten van het zangduo ook basklanken van Pieter Van Buyten, de snerpende gitaar van Tim van Oostveen en drums van Sjoerd Brull. Roos pakt er af en toe een klein keyboard bij en het beest dat Tjing Tjing heet is geboren. Het is intiem, opzwepend en grappig tegelijk. Klassieke rock, Nederlands gesproken en een unieke samenwerking op de juiste manier uitgevoerd.
Singles

De single ‘Ik ben het weer’ brengt het juiste gevoel naar boven wat de band zoekt. De combinatie van Roos en André en het accentueren van hun specialiteiten werkte hier perfect. Vooral het allerlaatste ‘woei’ weerspiegelt de speelse en excentrieke invloed van Roos. ‘Hoe je leven moet’ en ‘Lipgloss’ blijven ook goed bij als hoogtepunten van de avond en terwijl het stuk voor stuk nieuwe nummers zijn voelt het door de herkenbaarheid van de losse artiesten toch als ‘vanouds’.

Conclusie
Helaas konden niet veel mensen hiervan genieten, want zoals eerder gezegd was de zaal erg leeg. De interactie die duidelijk in de nummers verstopt zaten kwam nauwelijks tot niet tot bloei. Natuurlijk zijn deze artiesten ervaren genoeg om erover te grappen, maar was de teleurstelling toch wel aardig aan te voelen. ‘Fijn dat jullie wél zijn gekomen’ was een terechte laatste opmerking van Roos, want dit optreden had een groter publiek verdiend.