Menu


Stay Put van March laat je met verwachtingen voor meer achter met een gevoel van onbehagen

March 'jaagt' door het album 'Stay Put' heen en doet je aan het einde verlangen naar meerMarch is weer terug! Na hun eerste EP ‘In The Air’ is er nu het tweede album ‘Stay Put’ uitgebracht door White Russian Records. Maar liefst 12 tracks kent dit album, dus de formatie uit Breda heeft zeker niet stilgezeten. De band bestaat ondertussen uit zangeres/gitarist Fleur van Zuilen, gitarist Erik van Haaren, bassist Bram Bergs en drummer Thomas Frankhuijzen, In deze formatie kunnen ze opnieuw bewijzen wat zij in hun mars hebben, met een extra gitarist die ook de achtergrondzang doet in de vorm van Erik.

Duidelijk geluid
Albumopener Head on Shears gaat verder met wat we gewend zijn van March’s eerste album, en daar stond al een strak en duidelijk geluid op. De band weet precies wanneer het moet inhouden en wanneer het weer tempo moet opvoeren om hun kracht te behouden. Dat blijkt ook bij On The Chin en Hit & Miss. De gitaren klinken precies lang genoeg door, en de drums spelen daar weer precies op het juiste moment op in.

Single
Stand in Line is de eerste uitgebrachte single van het album en geeft ook precies de toon van het album aan. ‘You wanna stay alive? Don’t stand in line.’ Oftewel, als je wilt dat er iets verandert, moet je het zelf doen, en niet meegaan met de rest. Doe je eigen ding en ga ervoor! Een opzwepende boodschap die heel het album rond blijft galmen. Met een gitaarsolo als kers op de taart.

Rauwheid
March is natuurlijk allemaal prima te herkennen aan de rauwe schorheid in de stem van Fleur, en die is om van te smullen. En variatie in nummers, intro’s en tempowisselingen zorgen ervoor dat het geen moment verveelt. Zo heeft Sometimes een akoestische outro, voordat het geweld weer losbarst met Staring Back. De uithalen passen prima in elkaar, waardoor het geen moment inzakt.

Het hoofd-riffje en de intro is maar iets van een paar seconden, maar kan over de gehele track gebruikt worden en het werkt. Dit is punkrock in zijn (of haar) kracht ervan. Snel, simplistisch klinkend, maar machtig genoeg om het nummer te dragen. Eenvoud is kracht, mits goed uitgevoerd natuurlijk. En dat doen ze hier zeker.

Conclusie
Such A Drag is een lekker nummer met veel potentie voor live-shows en In Vain is de afsluiter die het album verdient. Het eindigt voordat je het weet, en laat je achter in een gevoel van onbehagen. Want stiekem had je nog wel een nummertje willen horen en meer willen kan alleen maar een compliment voor de muziek zijn. Ook het eerste volledige album van March heeft een prima sound waarmee je kunt aankomen op een festival, zoals ze onlangs op Breda Barst ook weer bewezen hebben.

Invloeden van Bouncing Souls en Alkaline Trio kunnen misschien niet ontbreken op een punkalbum, maar ze vallen wel op in mijn oren. The Distillers is een link die snel gemaakt is gezien het stemgeluid van Fleur. De band heeft er goed aan gedaan om een extra bandlid erbij te nemen, het is melodieuzer en een strakker geheel zonder te veel aan het geluid te hoeven sleutelen. De teksten dragen woorden van woede, pleiten voor vrijheid en maken het plaatje compleet.

Conclusie: Stay put, oftewel houd je bek. Zit stil, en luister!